achtergrond afbeelding Wij zijn Heerde
 
Recreatie
 Wonen, Werken, Winkelen 
Activiteiten
Cittaslow

Pas op voor de witte wieven.....

Nu de toeristen binnenkort weer uitzwermen door deze omgeving, is het wellicht goed om hen te waarschuwen voor de witte wiev'm, ofwel de witte vrouwen.

Pas op voor de witte wieven.....

Als er mistflarden over de heidevelden, de weilanden of het water zweven is het zaak om op te letten. Tussen de mistflarden kan een wit wief, en vaak zijn het er meer dan één, dansen in de kille dampen.

Witte wieven zijn vrouwen die volgens de overlevering op een bijzondere manier aan hun einde zijn gekomen. Het kunnen heksen zijn maar ook hoog geachte vrouwen die gevreesd werden om hun waarzeggende geest. Na een leven waarin ze altijd met een scheef oog werden aangekeken, zijn ze gestorven, soms onder vreemde omstandigheden. Zo zou ene Anna de schele, dochter van zwarte Berend, haar leven lang in een hol hebben gewoond dat ze had uitgegraven in één van de stuifzandruggen van het Kloosterbos in Wapenveld. Daar leefde ze van giften en gaven van mensen die haar raadpleegden om te weten hoe hun koe ziek geworden was, wat het betekende dat een zoon met de helm op was geboren en waarom padden massaal in juist hun tuin aanwezig waren. Anna wist overal raad op, gaf een kruidenmengsel mee voor een verstuikt enkel, een zalfje tegen likdoorns en in haar ogen goede raad bij veel vormen van liefdesverdriet en gebroken harten. Dankbaar nam ze giften in natura aan, geld werd achteloos achterin het hol gegooid.

Ze leefde haar leven, werd alom gewaardeerd. Tot boer Harm haar een bezoek bracht. De boer wilde van zijn vrouw af. Hij had gewillige meid waar hij het veel beter mee kon vinden. De boer vroeg om een middeltje waarmee hij zijn vrouw kon vergiftigen. Dat moest natuurlijk zo gebeuren dat niemand iets merkte.

Schele Anna weigerde haar medewerking en ging nog verder. Zij slofte op een dag naar de bedoening van de boer en waarschuwde de vrouw voor de plannen van haar man. De boer was des duivels! Niet lang daarna werd het lichaam van Anna gevonden. Zij lag voorover in de Boskolk naast het Kloosterbos. Was ze gevallen? Had iemand er haar in geduwd? Het antwoord ligt in de tijd die achter ons is vergleden. Mensen die Anna kenden besloten haar in haar eigen hol te begraven. De ingang werd dichtgegooid, een eenvoudig kruis op de heuvel geplaatst.

In de eerste winter na de begrafenis, vonden er vreemde gebeurtenissen plaats bij de boerderij. De hond werd op een morgen dood voor zijn hok gevonden met zijn vier poten stijf in de lucht. De melk werd onbruikbaar, het paard van de boer brak een poot toen het tijdens het ploegen in een diep gat stapte.

Op een avond liep de boer over de weg langs de Boskolk om een vriend te gaan bezoeken. Over de boskolk lag een witte deken van mist. Plotseling zag de boer een vrouwengedaante boven de mist zweven, een zeer verleidelijk vrouwmens. Haar lokkende stem deed hem vergeten waarvoor hij op weg was. Het kostte moeite om door de meidoornhaag te komen maar toen kon hij naar het water lopen. Gefascineerd door de vrouwelijke gestalte liep hij door het weiland naar de Boskolk. Zij spoorde hem aan verder te lopen, sprak verleidelijke woorden. De boer vergat alles en stapte naar voren, wilde op de deken van mist naar haar toelopen. Toen was het te laat, met een ijselijke gil verdween hij in het water van de Boskolk. Hij kwam nog eenmaal boven en toen zag hij het gezicht van de vrouw....ze was scheel.

Daarom: wees gewaarschuwd! Volg nooit een vrouwengedaante die danst op de mistflarden van de Boskolk aan de Werverdijk in Wapenveld.......

Pas op voor de witte wieven.....

Nu de toeristen binnenkort weer uitzwermen door deze omgeving, is het wellicht goed om hen te waarschuwen voor de witte wiev'm, ofwel de witte vrouwen.

Dank je wel IJssel!

Onhoorbaar tillen de waterdruppels die samen een klein stroompje hebben gevormd, een verschrompeld, bruin eikenblad op aan de rand van het Kloosterbos in Wapenveld. Heel stiekem eigenlijk voor wie alleen kijkt wat er aan zijn voeten gebeurd.

Lekker fietsen

Iedere maand maakt een lid van het college van B&W een column op de site van de gemeente. Deze maand van wethouder Wolbert Meijer, met als titel 'Lekker fietsen'. Die nemen we graag over op WijzijnHeerde.

Lentekriebels

De winter loopt ten einde, maar de natuur spartelt nog even tegen. De ene dag is het nat, grijs en koud. De volgende dag door eken de eerste krachtige zonnestralen de striemende regen. Ik vind dit een heerlijke tijd. Want het is een tijd vol beloftes….

Schaatsen bij de Zwarte Kolk

Vorige maand kwam ik even poolshoogte nemen bij het Kloosterbos in Wapenveld. De thermometer stond dik onder nul en dat betekent dat er ijs is te verwachten. En dat is een belangrijke conditie om te kunnen schaatsen.

Sprengen in de winter

Brrrr, wat is het koud buiten. De grond kraakt onder je voeten, zeker als je in het bos loopt. Krakkerdekrak hoor je bij elke stap als je voeten door de bevroren humuslaag zakken.

Kabouterbadje in het Zwolse Bos

Het belooft vandaag weer een warme dag te worden. Dat zie ik als ik één oog opendoe en de zon langs de gordijnen van de slaapkamer gluurt. Tijd voor een vroege boswandeling in het Zwolse Bos!

Duivelsei

Het altijd een groot avontuur als je met een groep kinderen het bos in gaat. Ik heb zelf een goed oog voor detail en vindt altijd wel bijzondere dingen, maar al die kinderogen samen zien meer dan mijn hoofd kan bevatten.

Mysteries ontrafeld….

Een veel gehoorde vraag is; boswachter waar zitten de wilde dieren? En dan is het zogeheten grofwild op de Veluwe het meest populair.

Bosbessen eten met een wildvreemde man

Al wandelend in het bos wordt mijn hoofd altijd lekker leeg en kan ik goed nadenken. Een goed moment dus om natuurprogramma’s voor te bereiden. Zoals de workshop bushcraft die ik morgen geef aan een groep 8 tijdens een schoolkamp.

De hond los, mits…

Wat is dat heerlijk, die eerste zonnige dagen in het voorjaar. En wat is het dan genieten op de Renderklippen. Iedereen weet de weg naar de Schaapskooi en de hei te vinden. Er zijn weinig gebieden in de buurt waar je zo’n eind met de hond los kunt lopen, dus bezoekers komen uit alle windstreken.

Column - Rumoer op de Veluwezoom en in de IJsselvallei

Het anders zo rustige gebied van de gemeente Heerde heeft te maken met rumoer. Want op de Renderklippen is het uitermate druk deze dagen nu de lammerentijd is aangebroken. Iedereen loopt uit om een glimp op te vangen, tot TV weermannen aan toe. Het ene lammetje is geboren in het veld, de ander met een bruin pootje of weer een ander ziet eruit alsof het in de honingpot is gevallen.

Lammertijd 2016

De lammertijd is toch altijd weer de meest bijzondere tijd in het leven van een schaapherder. Je kijkt er een jaar lang naar uit, ziet er een beetje tegenop, al die heisa van de media tegenwoordig.

Najaar 2015 - door Lammert Niesing

Een schitterende herfst hebben we dit jaar beleefd, met heel zacht weer en prachtig kleurende bomen.